Otyłość a zaburzenia hormonalne

Reklama

Kiedy mamy do czynienia z osobą w rozmiarze plus size często myślimy, że ta osoba nie dba o swoje odżywianie i zbyt dużo je. Tymczasem realny problem może leżeć zupełnie gdzie indziej. Często za wagą powyżej przyjętej normy stoją bardzo poważne zaburzenia hormonalne. W takim wypadku bez zajęcia się również hormonalną przyczyną otyłości nawet bardzo restrykcyjne diety nie przyniosą spodziewanego efektu.

Otyłość — zaburzenie hormonów, czyli tzw. błędne koło

Niestety, bardzo często te dwa trudne problemy, jakimi są otyłość — zaburzenie hormonów, tworzą razem tzw. zamknięty krąg. Otyłość prowadzi do zaburzeń hormonalnych, insulinooporności , letynooporności, cukrzycy itp., a te z kolei bardzo utrudniają odchudzanie. Bardzo trudno jest się wyrwać z takiego błędnego koła, dlatego jeśli mimo odpowiedniej diety waga nie spada, warto zgłosić się do lekarza i zrobić odpowiednie badania.

Kortyzol

Jednym z największych sprzymierzeńców otyłości jest kortyzol, zwany też hormonem stresu. Dlatego oprócz diety w leczeniu otyłości często ważny jest także zrównoważony tryb życia, w ramach możliwości ograniczenie stresujących sytuacji oraz regularne uprawianie sportu, który zwiększa wydzielanie serotoniny, czyli tzw. hormonu szczęścia. Pomocna może być również konsultacja z psychologiem.

Skutki nadmiernej ilości kortyzolu:

  • zwiększenie apetytu, szczególnie na słodycze
  • podniesienie poziomu glukozy we krwi
  • hamowanie wydzielania insuliny
  • w konsekwencji odkładanie się tkanki tłuszczowej

Skrajnym przypadkiem nadmiernej ilości kortyzolu jest zespół Cushinga, czyli inaczej hiperkortyzolizm. Można go rozpoznać m.in. po tkance tłuszczowej gromadzącej się w okolicach karku oraz na twarzy.

Mysimba – Czy warto na odchudzanie? Działanie, Skład, Efekty [Opinie]

Insulina

Ważnym hormonem w utrzymywaniu prawidłowej masy ciała jest insulina  – hormon  wytwarzany przez trzustkę w celu regulacji ilości glukozy we krwi. Niestety, częstą towarzyszką otyłości jest wyżej wspomniana insulinooporność, czyli zmniejszenie wrażliwości organizmu na działanie insuliny. Często to właśnie ona stoi za tzw. “tyciem z powietrza”. Rzeczywiście, osoby dotknięte tą przypadłością mimo że często wcale nie jedzą aż tak dużo, tyją. Na dodatek insulinooporność sprawia, że ciągle odczuwają zmęczenie i ochotę na słodkie przekąski. Rozwiązaniem może być zdrowa dieta, oparta o niski indeks glikemiczny, ale niezbędna może okazać się także wizyta u endokrynologa.

Leptyna – hormon sytości

Leptyna, zwana hormonem sytości, jest wytwarzana przez komórki tłuszczowe i wpływa na zmniejszenie apetytu. Im więcej tkanki tłuszczowej, tym więcej leptyny. Wydawałoby się więc w takim razie, że osoby z otyłością powinny mieć mniejszy apetyt. Niestety, nie jest to takie proste. Organizm przyzwyczaja się do wysokiej ilości leptyny i staje się niewrażliwy na jej działanie. W takim wypadku mówimy z kolei o letynooporności.

Hormony płciowe: estrogen i testosteron

Na wagę wpływa także poziom hormonów płciowych – estrogenów i testosteronu. Zmniejszona ilość estrogenu u kobiet  może powodować tycie, dlatego w okresie menopauzy, kiedy estrogenów jest w organizmie jest coraz mniej, kobiety mają problemy z wagą. Jeśli chodzi o testosteron, przybieranie na wadze może być u mężczyzn spowodowane za małym, ale także zbyt dużym jego poziomem.

Zobacz: Dieta młodej mamy – zbiór najważniejszych informacji

Grelina

Inaczej hormon głodu, wydzielany przez komórki żołądka. Zbyt duża produkcja tego hormonu również wzmaga apetyt, w konsekwencji powodując przybieranie na wadze. Jednym z czynników zwiększających wydzielanie greliny jest zbyt mała ilość snu. W czasie odchudzania szczególnie warto więc pamięć, aby nie kłaść się do łóżka zbyt późno.

Hormony tarczycy

Tycie towarzyszy równie niedoczynności tarczycy. Ją także warto zbadać, jeśli przybieramy na wadze, a do tego towarzyszy nam ciągłe zmęczenie. Jedną z najbardziej uciążliwych przypadłości tarczycy jest choroba Hashimoto. W badaniu sprawdza się poziom TSH (tyreotropiny), T3 (trójjodotyroniny) i T4 (tyroksyny). Niezbędne może być również USG tarczycy.

Somatotropina

Dużo rzadszym, ale wciąż występującym problemem jest otyłość wynikająca ze zbyt małej ilości hormonu wzrostu. Co ciekawe, hormony ten jest niezbędny do funkcjonowania także u dorosłej osoby, która już dawno nie rośnie. Hormon wzrostu u dorosłych wpływa np. na regenerację mięśni. Podobnie jak inne, również jest związany  odpowiednią ilością snu.

Inne objawy, wskazujące na zaburzenia hormonalne to:

  • nieregularne, bolesne menstruacje
  • wypadanie włosów
  • nerwowość
  • brak energii
  • zatrzymywanie wody w organizmie

Nie należy ich lekceważyć. Hormony pełnią bardzo ważne funkcje w organizmie, a na dodatek często na siebie wpływają. Zaburzone działanie jednego powoduje efekt domina i prowadzi do słabszej pracy pozostałych. Jeśli więc “tyjesz z powietrza”, masz wrażenie, że mimo odpowiedniego odżywiania ciągle jesteś głodna/głodny, a żadne diety nie pomagają Ci osiągnąć prawidłowej wagi, zanim całkiem zaczniesz się głodzić, koniecznie udaj się do endokrynologa i sprawdź poziom hormonów. Bez ich sprawnego działania osiągnięcie pożądanej wagi może okazać się niemożliwe. Nie należy się jednak poddawać! Z odpowiednią pomocą lekarską można wyjść z błędnego koła typu otyłość — zaburzenie hormonów.

Zobacz również: Tabletki na odchudzanie – Leki na receptę na otyłość